Places to Visit in Tokyo: Edo-Tokyo Museum

sdfsadf

 

sdfadf

 

dsfsadf

sdfasdfs

 

asdfas

dsf

Asahiwaka: Isang Mukha ng Hokkaido

***originally published in the March Issue of Pinoy Gazette

Also published on Pinoy Gazette's official blog: pinoygazetteofficial.blogpsot.jp

Asahikawa Zoo. (Kuha mula sa Wikipedia)

Tuwing mababanggit ang Hokkaido, unang maiisip ang lungsod ng Sapporo – ang pinakamalaking lungsod dito kung saan nagaganap ang taunang snow festival tuwing Pebrero. Karaniwang kaugnay ng Hokkdaido ang imahe ng makakapal na nyebe at napakalamig na temperatura na hindi kadalasang nararanasan sa Tokyo. Pero bukod sa Sapporo ay mayroon pang ibang magagandang lugar sa Hokkaido na maaaring subukang puntahan ng mga dadalaw dito.

Isa rito ang Asahikawa, ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa isla. Mayroong mga budget airlines na lumalapag diretso mismo sa Asahikawa Airport. Maaari rin na lumapag sa New Chitose Airport (Sapporo) at mag-train mula rito papuntang Asahikawa.

Mayroong diretsong train hanggang Asahikawa na nagkakahalaga ng kulang-kulang ¥5,000 depende kung reserved or non-reserved seat. Makakakuha ng discount kung bibili ng apat na ticket. Tatagal ng dalawang oras ang biyaheng ito pero dahil maganda ang tanawin sa bintana at komportable ang upuan, halos hindi mamamalayan ang haba nito.

Pinagmulan ng Pangalan

           

Tinatawag ng mga Ainu o ang mga katutubo ng Japan ang Chubetsu River, ang ilog na dumadaloy sa Asahikawa mula silangan hanggang kanluran, na “Chiu Pet” na ang ibig sabihin ay “river of waves” pero inakala ng mga bagong dating sa isla na ang ibig sabihin nila ay “chu pet” o “river of the sun.” Dahil dito nabuo ang pangalang “Asahikawa” na nagmula sa pinagsamang mga salita na asahi (sikat ng araw) at kawa (ilog).

Asahikawa Winter Festival

Kung mayroon ang Sapporo, hindi magpapahuli ang Asahikawa. Mayroon din itong taunang snow festival na ginaganap din sa loob ng isang linggo tuwing Pebrero. Sa panahong ito ay nagtatayo sila ng malalaking ice sculptures sa Asahibashi at Heiwa Dori. Dahil karaniwang magkalapit ang araw ng festival dito at ng sa Hokkaido, posible na mapuntahan ng mga turista ang parehong festival.

Kung malalaking ice sculptures ang hanap mo, sa Asahibashi ito matatagpuan. Taun-taon ay iba’t iba ang tema ng kanilang mga masterpiece. Nakapasok sa Guiness World Record ang ginawa nilang Korean Fortress noong 1994. Mayroon din na iba’t ibang activities na pwedeng gawin ang pamilya dito tulad ng sleigh rides na hinihila ng kabayo at mga slides na gawa sa yelo. Sa Heiwa Dori naman matatagpuan ang halos 50 ice sculptures taun-taon na kasali sa isang kumpetisyon. Kung susuwertihin, maaabutan ang mga iskultor dito na ginagawa ang kanilang masterpiece.

Mga Pasyalan

Ang kadalasang maiisip na gawin sa Hokkaido ay ang mag-ski pero marami pang maaaring gawin at puntahan dito tulad ng sumusunod:

• Asahikawa Zoo – Isa ito sa mga pinakakilalang zoo sa buong Japan na dinarayo ng milyun-milyong turista bawat taon. Noong 2007 lamang, umabot sa tatlong milyong tao ang bumisita sa zoo. Napakalaki nito kung ikukumpara sa populasyon ng Asahikawa na 360,000. Mayroon 800 hayop sa zoo na binubuo ng mga polar bear, penguin at seal.
• Asahikawa Ramen Village – matatagpuan sa lugar na ito ang walong kainan na may kanya-kanyang klase ng ramen na patok sa iba’t ibang panlasa. Para sa mga hindi pamilyar sa ramen at mga turistang hindi makabasa ng “kanji,” mayroon silang inihanda na mga larawan ng ramen sa labas ng tindahan para madaling makapamili ang mga kakain dito. Pinakamaiging mag-taxi kung pupunta sa lugar na ito dahil nasa Nagayama ito na medyo malayo sa sentro ng Asahikawa.
• Onsen – Hindi mahirap hanapin ang mga nagkalat na onsen sa paligid ng Asahikawa. Hindi lamang ito nakaka-relax, mabuti rin ito sa katawan dahil sa mga natural minerals na mayroon ang tubig nito.
• Tatsuno Yu – matatagpuan ang onsen na ito sa Higashi Asahikawa. Mamula-mula ang tubig sa onsen na ito dahil mayaman ito sa iron.
• Kyowa Onsen – matatagpuan tio sa Aibetsu-cho o mas kilala bilang “mushroom town.” Pagkatapos magbabad sa mainit na tubig ng onsen, maaaring subukan ang iba’t ibang putahe na gawa sa mushroom. Mayroon silang espesyal na full course meal na gawa lamang sa iba’t ibang klase ng mushroom.
• Youyu Pippu – matatagpuan ang onsen na ito sa paanan ng Pippu Ski Hill. Kung nais ninyo rin mag-ski mainam na rito na mamalagi dahil mayroon ding hotel at restaurant ang onsen na ito. Hindi lamang magandang pumunta rito pag winter dahil sa ski, pero mainam din sa summer dahil mayroong malapit na golf course dito.

Produktong Kahoy

Dahil mayaman ang mga kagubatan ng Asahikawa sa matitibay na oak, ang paggawa ng mga produktong kahoy ang isa sa mga pangunahing ipinagmamalaki ng Asahikawa. Mainam ang mainit at malamig na panahon nito sa pag-preserve ng magagandang uri ng kahoy. Maraming kahoy ang dinadala pa rito mula sa ibang bansa para lang i-preserve.

           

Kilalang pang-export ang mga produkto ng Asahikawa. Maraming malalaking kumpanya ang nagma-mass produce ng iba’t ibang produktong kahoy mula sa maliliit na gamit sa bahay tulad ng mga plato at baso hanggang sa malalaking muwebles tulad ng lamesa, couch, cupboard at cabinet. Mayroon ding maliliit na mga specialty shops na gumagawa ng mga souvenir tulad ng mga card case, tissue holder at wine stands.

‘Imbisibol’ sa Asahikawa

Kamakailan lamang ay nag-shoot ng pelikula ang grupo ni Lawrence Fajardo, isang multi-awarded Filipino filmmaker sa iba’t ibang lugar sa Asahikawa tulad ng Asahidake. Ang “Imbisibol” ay tungkol sa buhay ng mga Pilipinong nagtatrabaho sa Japan. Ang pelikula ay bahagi ng Sinag Maynila, isang bagong independent film festival na inorganisa ng kilalang filmmaker na si Brillante Mendoza sa pakikipagtulungan sa Solar Entertainment Inc. Ang “Imbisibol” ay inihahandog ng Center Stage Productions at Pelikulaw sa tulong ng Fukuoka City, Fukuoka Film Commission, Japan Foundation Asia Center, CHINZEI-Kyushu Creative Network, Fukuoka Independent Film Festival, Snowbugs LTD at Likhang Silangan Entertainment. Ipapalabas ito sa mga piling SM Cinemas sa Maynila sa Marso 18-25.

Mula Teatro Hanggang Pelikula: Ang Pagdating ng ‘Imbisibol’ sa Japan

***originally published in the February Issue of Pinoy Gazette

Also published on Pinoy Gazette`s official blog: pinoygazetteofficial.blogspot.jp

Kuha ni Boy Yniguez

Noong nakaraang buwan ay dumating si Direk Lawrence Fajardo sa Japan kasama ang iba pang miyembro ng aming grupo mula sa Pilipinas upang i-shoot ang aming independent film na pinamagatang “Imbisibol.” Ang “Imbisibol” ay isa sa anim na entries ng “Sinag Maynila” isang bagong local film festival na nabuo mula sa pagtutulungan ng award-winning director na si Brillante Mendoza at Solar Entertainment, Inc. Ang festival ay nakatakdang ilunsad sa Pilipinas ngayong Marso.

Unang itinanghal ang “Imbisibol,” na isinulat ko bilang dulang may isang yugto, noong 2013 sa Tanghalang Huseng Batute, Cultural Center of the Philippines bilang bahagi ng Virgin Labfest 9 – isang taunang festival ng mga dula na nagbibigay oportunidad sa mga manunulat, baguhan man o batikan, na maitanghal sa kauna-unahang pagkakataon ang kanilang mga “birheng” katha na hindi pa naipalabas o nailimbag.

Ang mga artistang gumanap dito ay sina Lou Veloso, Lui Manansala, Only Torres at Junjun Quintana. Nang sumunod na taon ay muli itong itinanghal sa Virgin Labfest 10 kung saan pinalitan nina Bernardo Bernardo at Ces Quesada sina Veloso at Manansala. Ang stage play version ng “Imbisibol” ay idinirehe rin ni Lawrence. Dito kami unang nagkasama sa trabaho at parehas kaming naging interesado sa mga buhay ng kapwa Pilipino nating nagtatrabaho sa ibang bansa. Si Lawrence ay umani na ng maraming parangal sa iba’t ibang international festivals. Ilan sa kanyang pelikula ay ang “Amok,” “Posas” at ang Metro Manila Film Festival 2012 entry na “The Strangers.”

Ang “Imbisibol” ay tumatalakay sa mga isyung kinakaharap ng mga Pilipinong “bilog” sa Japan – sila iyong mga nanatili sa Japan ng walang legal visa o mas kilala sa tawag na TNT, pinaiksing salita para sa Tago ng Tago.

Sinusundan ng pelikula ang buhay nina Benjie, isang matandang bilog na gusto nang umuwi sa kanyang pamilya; Linda, isang Pilipinang dating nagtatrabaho sa gabi at nakapag-asawa ng Hapon; Manuel, isang hosto na adik sa sugal at lubog sa utang; at Rodel, isang batang bilog na puno pa ng pag-asa at pangarap na mabibigyan niya ng magandang buhay ang anak sa Pilipinas. Itinatampok sa pelikula sina Bernardo Bernardo bilang Benjie, Ces Quesada bilang Linda, Allen Dizon bilang Manuel at JM De Guzman bilang Rodel. Mayroon din na espesyal na partisipasyon sina Ricky Davao at Cynthia Luster.

Mula noong 1980’s, marami sa ating mga kababayan ang nagpunta ng Japan upang magtrabaho. Marami sa kanila ang umuwi matapos ang ilang taon, pero marami rin ang nagdesisyong manatili kahit na nag-expire na ang kanilang mga visa. Tiyak na pamilyar tayo sa ganitong kwento. May mga kapamilya o kakilala tayo na nangibang-bansa at nagtrabaho. Marami na rin na pelikula ang nagpakita ng ganitong mga istorya, pero sa pagkakataong ito, gusto naming gawing “totoong tao” ang mga karakter sa pelikula. Hindi iyong patuloy na “niro-romanticize” sila bilang mga bagong bayani.

Ang mga kababayan natin na nagtatrabaho at nagsisipag para sa ikagiginhawa ng kanilang mga pamilya ay mga totoong tao – may sari-sariling mga problema at pangangailangan, may kanya-kanyang takot at pag-aalinlangan. Kinikilala ng “Imbisibol” ang katotohanang bawat isa ay may inner struggles na nakakaimpluwensya sa desisyon nilang maging imbisibol at maglaho. Ika nga, “everday is a fight not for existence, but for non-existence.” At sa patuloy nilang pagtatago, nagiging imbisibol sila sa iba’t ibang aspeto – sa kanilang mga pamilya, sa kapwa Pilipino, sa batas, pati na rin sa kanilang mga sarili.

Samahan natin sina Benjie, Linda, Manuel at Rodel sa mga pakikipagsapalaran nila sa buhay trabaho, buhay pamilya at buhay pag-ibig sa Japan. Ipapalabas ang “Imbisibol” ngayong Marso sa mga piling SM Cinemas sa Pilipinas. Ang “Imbisibol” ay kinunan sa Fukuoka at Hokkaido sa tulong at suporta ng Fukuoka Film Commission, Fukuoka Independent Film Festival at Chinzei Group.

How to Play the Sho?

Ever wondered what a Sho is?

A sho is a traditional Japanese wind instrument that is used as a part of the court music ensemble called the Gagaku that dates back as far as 1,300 years ago.

During a music conference in Tokyo, I was privileged to be given a chance to attend a workshop on composing music using the sho. The workshop proved to be very interesting for someone like me who is not a born musician. The workshop was headed by Naoyuki Manabe, a Japanese sho player and composer. He had composed a series of works for a solo sho performance from 1994-2006. He also produced several sho recitals from 2000 to 2012.

To get a glimpse of how he plays the sho, here's a short video that I took during the workshop. Please enjoy and I hope you'll be inspired to learn more about this interesting Japanese musical instrument!

A Cafe in Between Passing Trains: Cafe N331

I have a penchant for riding trains, taking pictures of old trains with steam engines and visiting museums about old trains and railways. I even visited a company that makes railways, how geeky can I get? So when I found out that there's a cafe situated exactly between two train tracks (actually, I heard it stands on an old platform), I immediately went there even though there had been forecasts about a coming typhoon! 

Cafe N331, pronounced as "en san san ichi" is situated in between the chuo lines. It can be found on top of the newly-renovated Manseibashi Platform, which is now more popularly known as the mAAch. Inside it is a long stretch of boutiques with interesting products like clothes and bags, paper products and stationery sets and of course train models!

The cafe is really small and all the tables are beside the window so there's no need to worry about not getting a good view of the passing trains. The walls are all glass so you can see not only the passing trains on your side but also the trains passing on the other line in the distance. Just for the experience of being so close to a real, moving train is worth the visit. Please see this video that I took for you to see how awesome it is!

Don't expect so much on the food though because for me it's quite ordinary. I arrived there a little past lunch time and the curry that I wanted to order was already sold out. I ended up ordering an eggplant sandwhich, which is actually not bad but also not amazing.

To get there, you can get off at Kanda Station and walk for around 7-minutes. If the red brick mAAch building comes to view, it means you're on the right track. They are open from 11:00am to 11:00pm from Mondays to Saturday, but they close at 9:00pm on Sundays and holidays.

TIPS:

If you just want to enjoy the ambiance and train watching with friends, it's better to sit inside the cafe, near the counter. There 's a couch with colorful pillows that make the place even homier. But if you want to get a good photo of passing trains, better take a seat on the other end of the cafe where you can catch a good glimpse of the trains while chilling with your coffee or tea.

If you want to try their rice meals, it's better to arrive before 12noon because their food easily gets sold old, they're probably don't stock so much food I guess since it's a very small cafe. And because of it's size, I don't think they allow customers to stay there for a long time.

Halina’t mamasyal at kumain sa Fukuoka!

***originally published in the January Issue of Pinoy Gazette

Also published on Pinoy Gazette's official blog: pinoygazetteofficial.blogspot.jp

Kilala ang Fukuoka bilang “Gateway to Asia” dahil sa lokasyon nito sa hilagang bahagi ng isla ng Kyushu na nagbubukas sa Japan sa mga bansa sa South East Asia tulad ng Pilipinas at North Asia tulad ng South Korea at China. Dahil dito, maraming turista ang dumadagsa kada taon upang makita ang magagandang tanawin dito at matikman ang masasarap na pagkaing dito orihinal na nagmula.

Ang kasaysayan ng Fukuoka

            Ang makabagong lungsod ng Fukuoka, na nabuo mula sa pinagsamang bayan ng Fukuoka at Hakata, ay itinatag ni Kuroda Kanbei noong Abril 1, 1889. Ang Fukuoka noon ay kilala na tahanan ng mga samurai samantalang ang Hakata naman ang sa mga mangangalakal. Dahil malapit sa daungan ang Hakata, dito lumago ang komersyo. Ang mga detalye ng kasaysayan ng Fukuoka ay matatagpuan sa Fukuoka City Museum kung saan makikita ang halos 3,350 historical items tulad ng mga espada, pananggalang, golden seals, paintings at mga dokumento patungkol sa martial arts na pagmamay-ari ng mga sinaunang feudal lords. Samantalang sa Fukuoka Art Museum naman matatagpuan ang 440 kagamitan at 262 dokumento. Mayroon din na mabibili na iba’t ibang souvenir sa Fukuoka tulad ng mga Hakata dolls na isang lokal na produkto. Mayroon din na mga cookies na may mukha ni Kanbei o mga postcard na may picture ng anime version ni Kanbei.

Mga bisita ng Fukuoka

            Dahil highly accessible ang Fukuoka sa maraming bansa sa Asya, marami nang turista ang dumarayo rito mula sa ibang bansa. Kahit noong sinaunang panahon ay nagsilbi na itong daan upang magkaroon ng pagpapalitan ng kultura at kalakal ang mga magkakalapit-bansa. Taun-taon, ang Fukuoka ay dinarayo ng dalawang milyong turista, karamihan sa kanila ay mula sa South Korea at China.

            Ayon sa Jalan Research Center na nagsagawa ng survey sa mga Taiwanese, Chinese at Korean na turista sa Japan, Fukuoka ang nagkatanggap ng pinakamataas na satisfaction rating. Nagtamo ito ng 3.74 points habang pumangatlo lamang ang Chiba kung saan matatagpuan ang Disneyland na may 3.53 points. Pagdating naman sa pagkain, nakatanggap ito ng ng 3.84 satisfaction rating.

Daungan ng cruise ship

            Popular rin ang Fukuoka sa mga turista na mahilig mag-cruise. Isa itong kilalang daungan ng mga Cruise Ship. Noong 2012, pumangalawa ang Fukuoka sa lahat ng mga daungan sa Japan na may pinakamaraming dumadaong na cruise ship na pagmamay-ari ng lokal at international shipping companies. May 112 cruise ships na dumaong sa Hakata Port noong 2012 samantalang may 142 naman sa Yokohama na nanguna sa listahan.

Seafood galore

            Ilan sa kilalang pagkain sa Fukuoka ay ang Hakata Ramen at motsunabe pero marami pang katakamtakam na putahe ang pwedeng subukan sa Fukuoka. Hindi dapat palagpasing matikman ang sariwang seafood sa Fukuoka. Pangalawa ang Fukuoka sa buong Japan na may pinakamaraming kinakalakal na isda na umabot sa 17,064t. Pumangalawa ang Fukuoka sa Hyogo na may 29,713t.

Pangalawa rin ang Fukuoka na may pinakamaraming seafood restaurants sa buong bansa. Ayon sa website ng Fukuoka, mayroong 36 na seafood restaurant kada 100,000 tao sa Fukuoka. Noong 2012 unang ginanap ang Oyster Competition of Japan na inorganisa ng Japan Oyster Association. Kinikilala sa kumpetisyong ito ang prefecture na may pinakasariwa at pinakamasarap na oyster. Sa kasalukuyan, pangalawa ang Fukuoka sa buong bansa na may pinakamasarap na oyster. Nanguna naman ito sa Design Category at Texture Category sa kumpetisyon.

           

Hindi lamang sa ramen at seafood nangunguna ang Fukuoka, kinilala rin ito ng CNN travel website na may pinakamasarap na street food sa Asya habang pangatlo naman ang Maynila. Magandang pumasyal sa mga yatai stalls sa tabi ng ilog sa Nakasu District na nagbebenta ng iba’t ibang streetfood tulad ng yakitori.

Child-Friendly Fukuoka

            Hindi rin problema ang pamamasyal sa Fukuoka kung may kasamang bata dahil maituturing na child-friendly ang buong lungsod. May halos 279 establishments sa Fukuoka ang may baby station tulad ng feeding station, diaper changing station at hot water for milk. Noong 2009, 188 lamang ito, pero kada taon ay mas maraming establishments ang nagiging prayoridad ang pangangailangan ng mga residente at turistang namamsyal na may kasamang bata. Kaya noong 2013 ay naging 279 establishments na ang mayroong baby stations, isang patunay na sensitibo sa pangangailangan ng mga byahero ang lungsod ng Fukuoka.

Transportasyon

            Dahil “Gateway to Asia” ang Fukuoka, napaka-accessible nito sa maraming lugar sa Japan at Asya. May 10 direct flights araw-araw na nagbabyahe ng Fukuoka-Manila. May haba lamang na tatlong oras at kalahati ang byaheng ito. Kung nasa Japan naman, maaaring mag-shinkansen o ‘di kaya naman ay kumuha ng murang ticket sa eroplano gamit ang mga low cost domestic airlines. Kunektado ang Fukuoka sa 22 lungsod sa Japan. Halos isang oras at kalahati lamang ang tagal ng biyahe mula Tokyo papuntang Fukuoka kung nakaeroplano. May ferry din na maaaring sakyan papuntang Busan, South Korea.   

“Imbisibol” sa Japan

Dahil sa scenic views ng Fukuoka at mga magigiliw na mga taong nakatira dito, napili itong lokasyon para sa ilang bahagi ng isang independent film na pinamagatang “Imbisibol” na idinirek ni Lawrence Fajardo, isang kilalang filmmaker mula sa Bacolod City. Bahagi ang pelikulang ito ng Sinag Maynila, isang bagong independent film festival na nabuo sa pagtutulungan ng award-winning director na si Brillante Mendoza at ng Solar Entrainment Corporation. Nakatakdang ipalabas ang “Imbisibol” sa mga SM Cinemas ngayong Marso.

Ang “Imbisibol” ay hango sa isang one-act play na may parehas na titulo at isinulat ng inyong lingkod. Una itong ipinalabas sa Cultural Center of the Philippines bilang bahagi ng Virgin Labfest 9 noong 2013 at muling ipinalabas sa Virgin Labfest 10 noong 2014. Sinusundan ng “Imbisibol” ang buhay ng apat na Pilipinong nagtatrabaho sa Japan. Pinangungunahan ng mga batikang mga aktor na sina JM de Guzman, Ces Quesada, Bernardo Bernardo at Allen Dizon ang pelikulang ito.

Naging posible ang produksyon na ito sa tulong at suporta ng Fukuoka Film Commission at Fukuoka Independent Film Festival. Itinatampok sa pelikula ang ilan sa mga magagandang lugar sa Fukuoka tulad ng Ohori Park, Fukuoka Tower at iba pang magagandang lugar sa Fukuoka.

Japan Content Showcase 2014: Pagpapalitan ng produkto, kultura at impluwensiya

***originally published in the November Issue of Pinoy Gazette

Also published on Pinoy Gazette`s official blog: pinoygazetteofficial.blogspot.jp

Kuha mula sa Official Facebook Page ng Japan Content Showcase 2014

Napansin niyo ba kung bakit mas maraming mga dramang mula Korea ang naipapalabas sa Pilipinas kaysa sa mga dramang Hapon? Nakakatawa naman ang mga dramang Hapon, mas maiikli kaya mas madaling subaybayan at hindi naman kumplikado ang mga kwento, pero bakit hindi ito karaniwang binibili ng mga local networks samantalang ang mga anime naman ay namamayagpag sa local channels?

Siyempre, isa sa pinakamahalagang bahagi ay ang negosasyon sa pagitan ng mga kumpanya: gaano katagal ipapalabas ang isang drama sa Pilipinas, ano ang mga restrictions na nakakabit sa pagbili ng rights nito, magkano ang presyo nito at mababawi ba ang halagang ito kapag ipinalabas  na ito sa local channel?

Isa ang Japan Content Showcase sa mga venue kung saan nagaganap ang mga ganitong usapan.

           

Ang Japan Content Showcase 2014 ay ginanap sa Hotel Grand Pacific Le Daiba kamakailan. Ginaganap ito taun-taon upang tipunin ang mga content holders at buyers mula sa iba’t ibang industriya tulad ng pelikula, musika,t elebisyon, animation at iba pa. Dito ay nagkakarooon ang mga content holders/exhibitors ng pagkakataon na ibenta ang kanilang mga produkto sa mga potensiyal na mamimili na mula pa sa iba’t ibang bahagi ng mundo.

Ang Mga Nakibahagi

Ang taong ito ang nagtala ng pinakamaraming exhibitors at buyers na dumayo pa ng Japan para lang maging bahagi ng malaking pagtitipong ito. Record-breaking na maituturing ang bilang ng  mga sumuporta, dumalo, nag-volunteer at naging bahagi ng event na ito sa iba’t ibang paraan. Sa loob ng tatlong araw, nakibahagi ang 331 exhibitors mula sa 25 bansa; 1,158 buyers mula sa 39 bansa; at 18,000 katao. Marami sa mga exhibitors ay mula Korea, Taiwan at Cambodia. Ito rin ang kauna-uanahang pagkakataon na may lumahok mula sa Colombia, Cote d’Ivoire at Estonia.

Mapapansin din ang unti-unting pagbubukas at paglawak ng merkado ng mga bansa mula sa Southeast Asia tulad ng Cambodia, Thailand, Malaysia, Indonesia, Vietnam at Singapore na hindi lamang bumibili ng content mula sa Japan ngunit nag-e-export na rin ng sarili nilang gawa. Sa taong ito, tumaas ng 19% ang mga exhibitors mula sa Southeast Asia. Wala mang malaking exhibitor na mula Pilipinas, mayroon namang mga dumalong mga indibidwal na Pilipino na ipinadala ng kanilang mga kumpanya at organisasyong kinabibilangan.

Mga Itinampok na Seminar

Hindi lamang puro negosasyon sa bilihan ng content ang nagaganap sa Japan Content Showcase, mayroon ding mga seminar na kapupulutan ng mga impormasyon tungkol sa iba’t ibang industriya sa Asya. Ilan sa mga interesanteng seminar ay tumalakay sa mga sumusunod na paksa:

·         Sa seminar na pinamagatang “Introducing Japanese Music Overseas: Issues and Potentials,” pinag-usapan ang ilan sa mga matagumpay na karanasan ng mga organizers sa pagma-market ng mga Japanese artists tulad ng Xjapan, One OK Rock, Morning Musume at Hatsune Miku sa Amerika at Europa.

·         Sa “Initiatives for the Development of Content Industry in Each Country and the Asian Region: Possible Cooperation in the Asian Region,” tinalakay ang malaking potensyal ng co-production para sa mga nais gumawa ng pelikula o animation sa tulong ng mga agencies o production houses sa ibang bansa. Binanggit din ang posibilidad na makakuha ng mga subsidy sa mga ahensyang pang-gobyerno kung makikipag-ugnayan sa kanila tungkol sa mga proyektong nais gawin sa bansang iyon. Ang mga panelista ay nagmula sa Thailand, Singapore, China, Japan at South Korea.

·         Sa “Southeast Asian Visual Contents: The Present and Future in Film-TV Market” ipinaliwanag kung anong mga pelikula at TV show ang popular sa Southeast Asia at kung saan posibleng tutungo ang mga trend na ito sa mga susunod na taon.

·         Para naman sa mga gustong makipagtulungan sa mga Japanese TV companies, ipinaliwanag sa “How to Find a Partner – Essential Tips on Collaborating with the Japanese TV Industry” ang kasalukuyang kalagayan ng industriyang ito. Nagbigay rin ang mga panelista ng mga suhestiyon kung paano makakapagbukas ng pagkakataon para makipagtrabaho sa mga ito. Nagbahagi rin sila ng mga karanasan nila sa pakikipagtrabaho sa mga production houses mula sa ibang bansa.

Iba pang Kaganapan

Kasabay ng Japan Content Showcase 2014 ay ang Tokyo International Music Market kung saan nagpakitang-gilas ang ilan sa mga bagong Japanese artists sa kanilang mga live performances, at ang Tokyo International Film Festival na siyang nagtampok sa mga pelikula mula sa iba’t ibang panig ng mundo kabilang na ang tatlong entries mula sa Pilipinas.

Kasabay nang mabilis na pagbabago sa kalidad at nilalaman ng mga pelikula, TV show at musika mula sa Japan at sa iba pang bansa na pumapasok sa Pilipinas, mabilis din na nagbabago ang impluwensiya ng bawat bansang nagbebenta at bumibili ng kanilang mga content mula sa isa’t isa. Naging saksi ang Japan Content Showcase 2014 sa lumalaking bahagi ng Southeast Asian market sa malayang pagpapalitan ng produkto at kultura sa bahaging ito ng Asya at siguradong patuloy pa itong magiging saksi sa mga susunod pang taon.

Ang Ika-50 Taon ng Inter BEE: Tanda ng Isang Bagong Kabanata sa Industriya ng Broadcasting

***published in the December Issue of Pinoy Gazette

           Tuwing nanunuod ako ng maaksyong mga pelikula tulad ng Rurouni Kenshin at Lupin III, hindi ko mapigilang mag-isip kung paano kinukuhanan ang mga kumplikadong eksena tulad ng mga fight scenes at explosions. Ang sarap panuorin mga ganito, makapigil-hininga, pero siguradong nangailangan ito ng mga makabagong kagamitan at bihasang mga tao para makuhanan sa tamang anggulo at timing ang ganitong mga eksenang mahirap nang itake-2. Nasagot ang mga maliliit na tanong sa isip ko nang dumalo ako sa International Broadcast Equipment Exhibit (o mas kilala sa tawag na Inter BEE) sa Makuhari Messe. Ginanap ito sa loob ng tatlong araw mula Nobyembre 18-20, 2014. Ito ang ika-50 taon na ginanap ang exhibit na ito.

Ang Simula ng Inter BEE

              Taong 1964 nang unang itanghal ang Inter BEE sa Tokyo. Kagaya ng nakaraang 49 na taon, hindi binigo ng Inter BEE ang halos mahigit 30,000 taong dumalo sa exhibit ngayong taon upang makita ang pinakamakabagong modelo ng iban’t-ibang equipment na gamit sa industriya ng broadcasting tulad ng mga cameras, HDTV, satellites, speakers, generators at iba pa na ipinakita ng mahigit na 900 kumpanya kung saan 536 ay nagmula pa sa ibang panig ng mundo. Sa kasalukuyan, kinikilala ang Inter BEE bilang ia sa tatlong pinakamalaking broadcast equipment exhibit sa mundo kasama ng NAB sa Estados Unidos at IBC sa Europa.

Mga Makabagong Cameras on Display

              Punong-puno ang anim na hall sa Makuhari Messe ng mga booth ng exhibitors. Maaari ring subukang gamitin ang mga nakadisplay na produkto kaya hindi namin pinalagpas ang pagkakataon na paglaruan ang mga camera at malaman kung paano finofocus at zinu-zoom sa mukha ng artista ang mga camera. Sinubukan din naming itaas, ibaba, paikutin at pagalawin ang mga ito. Nakakamangha ang galing ng mga camera, konting galaw at pindot lang ay gagawin nito ang ano mang gusto mo – zoom, pan, tilt, dolly, pedestal, truck. Mayroon ding mga on-site actors ang mga booth na hindi tumitigal sa paggalaw – may naka-bunny costume na nagpapaikot ng roleta na parang nasa casino, mayroong nag-ji-gymnastics at nag-eexercise, mga babaeong nakagown at nagkukuwentuhan sa isang bar set-up at isang magandang babaeng nakakimono na nagbabasa sa loob ng bahay. Nandoon sila sa mga booth para pagpraktisan ng mga camera techniques kung gusto ng mga customer na subukan ang mga camera on display. Siyempre hindi rin namin pinalagpas na magfeeling artista sa harap ng camera. Tumayo kami sa harap ng green screen at kumaway-kaway sa camera. Kung titingnan ang kuha ng camera sa TV, ang green screen sa likod namin ay napalitan ng isang malaking aquarium kung saan may mga makukulay na isda na lumangoy-langoy!

Ilan sa mga equipement na nakadisplay ay ang:

·        Ericsson TV Anywhere – maaaring nang irecord ang mga paborito mong TV program at panuorin ng paulit-ulit sa smartphone o tablet. Kakaiba ang serbisyong ito dahil hatid ito ng isang telecommunications equipment company at ang pagrerecord ng programa ay ginagawa sa cable company mismo. Hindi lamang mga bagong programa ang pwedeng irecord kung hindi pati na rin ang mga naipalabas na noon. 

·        Panasonic VariCam 35 4K camera recorder – mayroon itong built-in na 35mm single panel MOS at dahil mataas ang sensitivity nito sa ilaw, kaya nitong kumuha ng malilinaw na eksena kahit madilim. Madali ring i-adjust ang kulay ng nakuhanan dahil sa in-camera grading function nito. Dahil sa 4k/HD compatibility nito, ideal itong gamitin para sa pagkuha ng mga dramang pantelebisyon.

·        Attain SSP Series Teleprompter – maaari itong ikabit sa camera tripod upang magamit habang nagrerecord ng video. Gamit ang half mirror na nakatapat sa harap ng camera lens, maaaring mabasa ng nagrerecord ang mga linyang nakasulat sa teleprompter habang nakatingin sa camera. Mayroong apat na mode na maaaring pagpilian ang mga gagamit nito: ikabit sa stand, ilagay sa taas ng nagbabasa, ilapag sa sahig o gamitin ng naka-standard mode. 

·        JVC Kenwood GY- LS300 – isang handheld na camera recorder na mayroong detachable helicopter minicam na maaaring gamitin for aerial shots.

·        Sony PXW- FS 7 – Maliit man ito at madaling dalhin, hindi pa rin nagkulang ang mga features ng camera na ito. Mayroon itong built-in single panel CMOS at 8.8 million pixels.  Madali rin itong palitan ng lens kung outdoor ang shoot at laging on the go ang gumagamit nito.

Mga Aabangan sa Industriya ng Broadcasting

              Nagkaroon din ng iba’t-ibang forum sa loob ng tatlong araw ng exhibit. Nagbigay ng iba’t-ibang makabuluhang keynote speeches ang ilan sa mga mahahalagang tao sa industriya. Isa na rito ang Chief of Engineering ng Japan Broadcasting Company na si Senior Director Yasuto Hamada na tinalakay ang mga upcoming innovation sa industriya ng broadcasting at media services. Ipinaliwanag niya na noong nakaraang taon lamang ay ni-launch ng NHK ang Hybridcast, isang technique kung saan pinagsama ang broadcast and broadband services.  Sinabi rin niya na matagal nang pinag-aaralan ng NHK ang paggamit ng 8K super hi-vision broadcasts na malapit na nilang i-test.

50^th Anniversary Live Party

              Pagkatapos naming mag-ikot sa loob ng exhibit ay dumalo rin kami sa after party kung saan mayroong mga hinandang mga kamangha-manghang pagtatanghal para i-showcase kakayahan ng mga sound, video and lighting equipment. Isa sa mga ito ay interpretative dance na ginamitan ng mga lumilipad na remote-controlled lights upang ilawan ang babaeng sumasayaw. Sinusundan siya ng mga lumilipad na ilaw at nakakagawa ito ng magandang anino sa dingding sa kanyang likuran.

              Ilang araw makalipas ang pagpunta ko sa Inter Bee 2015, hindi pa rin matapos-tapos ang pagkamangha ko sa mga nakitang bagong gadget. Kaya ngayon, mas excited na kong manuod ng action movies dahil alam kong maraming makabagong innovation ang paparating na mas magpapatingkad pa ng shooting techniques. Mapapangiti rin ako tuwing maaalala na minsan kong na rin nasubukang gumamit ng mga camerang ginagamit sa pagkuha ng mga iyon.